Ποίηση · Φθινόπωρο 2026
Ηλιόλουστη
Μέρα
Δως μου το χέρι σου κάνε με ταίρι σου μην πάει χαμένη και αυτή η τόσο ηλιόλουστη μέρα.
Μη στολιστείς, μην κουμπωθείς, θα ψάχνει ο ήλιος μας θαρρείς την κάθε χαραμάδα.
Άνοιξ' τα μάτια σου και δες, εμπρός, γύρω μας, παντού, ολοφώτεινη σπιρτάδα.
Και σαν η θέρμη αυξηθεί στη σάρκα απ' τα κορμιά μας, τότε και μόνον να μου πεις:
Αν μέσα στην καρδούλα σου διαλύθηκε η θαμπάδα.
Σημειώσεις στο κείμενο
Μια ανάγνωση
- Από το χέρι στην καρδιά
- Το ποίημα έχει πέντε στροφές και δεκαεπτά στίχους. Αρχίζει με την πρόσκληση «Δως μου το χέρι σου» και καταλήγει στο ερώτημα αν διαλύθηκε η «θαμπάδα» της καρδιάς. Η συνάντηση περνά από το άγγιγμα, στο κοινό βλέμμα προς τον κόσμο και στη θέρμη των σωμάτων.
- «Μην κουμπωθείς»
- Δίπλα στο «Μη στολιστείς», η φράση παραπέμπει στο ένδυμα και την προετοιμασία για τη συνάντηση. Επιτρέπει επίσης μια μεταφορική ανάγνωση ως πρόσκληση για συναισθηματικό άνοιγμα. Ο «ήλιος μας» αναζητά «την κάθε χαραμάδα», σαν να συμμετέχει στην προσέγγιση των δύο ανθρώπων.
- «Χαραμάδα», «σπιρτάδα», «θαμπάδα»
- Η ηχητική συγγένεια των τριών λέξεων συνδέει το άνοιγμα που δέχεται το φως, τη ζωηρή λάμψη και το εσωτερικό θάμπωμα. Στην τρίτη στροφή, το «εμπρός, γύρω μας» απλώνει το βλέμμα, ενώ το «παντού» καταλαμβάνει μόνο του έναν στίχο.
- Η απάντηση που εκκρεμεί
- Το «τότε και μόνον να μου πεις» αφήνει την απάντηση για μετά τη βιωμένη εγγύτητα. Το καταληκτικό «Αν» διατηρεί την αβεβαιότητα: ο ομιλητής περιμένει να μάθει τι συνέβη μέσα στην καρδιά του άλλου.